Archive for August 3, 2017

நிழல்

புதைக்கப்பட்ட பயத்திலிருந்து
முளைக்கிறது பொய்
வளர்ந்து நிற்கும் பொய்யின் சாயல்
வெயிலில் காய்ந்து தற்காலிக
ஆறுதலை
கசிகிறது மரவெளியில்.

நிழலென பெயரிட்டு அதில் மெய்யை
ஆசுவாசப்படுத்திக் கொள்ள…
ஆசுவாசமே உரமாகிப்போகிறது
பயத்தின் வேருக்கு.

புவியெங்கும் படர்ந்து அசைந்து
கொண்டிருக்கிறது –
இருத்தல் அரங்கின்
திரைச்சீலைகளாய் நிழல்கள்…

ஒரு மெய்யை இப்படித்தான்
பொய்யின் மூலம்
சொல்லவேண்டியுள்ளது.

 

–  அமிர்தம்சூர்யா (இங்கிருந்து)

 

ஒற்றைப்படுத்தப்பட்ட மெய்யென்றும் பொய்யென்றும் எதுவுமில்லை என்ற தத்துவம் மீண்டும் மீண்டும் நம்மிடம் சொல்லப்பட்டது. சாம்பல் நிற இடைவெளிகள் நிற்கும் இடத்திற்கு ஏற்ப உருவாக்கும் தோற்ற மயக்கங்களே மெய்யென்றும் பொய்யென்றும் மாறிவருகின்றன என்றறிந்திருக்கிறோம். மூளையின் தெளிவுபடுத்தப்பட்ட சிந்தனைகளுக்கும் மனதின் குழப்பமான விருப்பங்களுக்கும் இடையே ஊசலாடிக்கொண்டிருக்கின்றன நமது தேர்வுகள். என்றாறவது நம் முடிவுகளை எதிர் மனதின் திசையிலிருந்து அடைந்திருக்கிறோமா நாம்?

பெரும்பாலான பொய்கள் பயத்திலிருந்து எழுகின்றன. மீதம் பேராசையின் பொருட்டு. இழப்பின் பயம் உருவாக்கும் பொய்கள் சிறுபிள்ளைத்தனமானவை. அதே நேரம் கோரமானவை. பொய்யென அறிந்தபின் மெளனத்தில் மூழ்கி அதன் காரணங்களைத் தேடியபடி அமர்ந்திருக்கிறீர்களா. மிகக் குரூரமானதும், நகைச்சுவையானதுமான ஒற்றை முகம். அறிதலில் உருவாக்கும் வெளியைக்காட்டிலும், அது உடைக்கும் அறியாமை வெளியினால் பாதிக்கப்படும் பொய்களின் வெளி அதிகம். அத்தனையும் இதற்குத்தானா அத்தனை பெரிய உண்மை இத்தனை சிறிய பொய்யை மறைக்கத்தானா எனும் கேள்விகளை ஒவ்வொருவரும் கடந்து வந்திருப்போம்தானே?

அமைதியைச் சத்தமிட்டுச் சொல்லவேண்டியிருக்கிறது எனும் பிரபல வரியைப்போல, உண்மைகள் பொய்களால் நிறுவப்படவேண்டியிருக்கிறது. சாம்பல் நிற இடைவெளிகளில் நின்றுகொண்டு வெளியேறும் ஒளிகளை உட்பக்கமா திருப்புவதன் மூலம் சிலவற்றை நிரூபிக்க வேண்டியிருக்கிறது. சொல்லற்ற மெளனத்தில் ஆழ்ந்திருப்பவர்களிடம் மறைந்திருக்கும் உண்மைகளை சில பொய்க்கதைகளால் தூண்டி வெளியே கொண்டு வரவேண்டியிருக்கிறது. நாடகங்கள், அவற்றை மறைக்கும் திரைச்சீலைகள் இல்லாமல் முழுமை பெறுவதில்லைதானே?

Advertisements