Archive for August 10, 2017

#t1kavithai – நளன்

Posted: August 10, 2017 in Uncategorized

நீ வேறு யாருடனோ மகிழ்வுடன் இருக்கும்
புகைப்படத்தைப் பார்த்தப்பின்
குளியலறையின் வெந்நீரூற்றில்
சுமார் அரைமணி நேரம் அப்படியே நின்றிருந்தேன்
பின்வேளை
ஆவி படர்ந்த குளியலறைக்கண்ணாடியில்
உன் பெயரெழுதிப் பார்த்தேன்
இந்நாட்களில்
நாம் தொடர்புகொள்வதில்லை
முயல்வதுமில்லை
உனக்குள் இருக்குமோ
சுட்டு வலிக்கும் மாலை நேரத்து நினைவு
இந்த மன அழுத்தம்
இந்த கோடையில்
ஒரு சலனமுமற்று இருக்கிறாய் நீ
நானோ
உனை நீங்கும் மனவுறுதியற்று
ஒரு கிளையைப் போல
உடைந்து தொங்குகிறேன்
நீங்கிய இலைகளை
மெல்ல கலைக்கிறது இந்த காற்று.

– நளன் (இங்கிருந்து)

பிரிவின் மன அழுத்தம் குறித்து பலகோடி வரிகள் மீண்டும் மீண்டும் எழுதப்பட்டிருக்கின்றன. எழுதவிரும்பும் , எழுதத்தெரியாத அத்தனை பேரும் அந்தப்புள்ளியை ஒரு முறை கடந்துவந்திருக்கிறார்கள். தனது முதல் வாழ்வனுபவமென ஒவ்வொருவரும் அந்தப்புள்ளியில் செயலற்று நின்றிருக்கிறார்கள். எழுதுகிறவன் தன் முதற்சொல்லாக பிரிவை எடுத்துக்கொள்கிறான். வாசிக்கிறவன் தனது முதல் வரிகளாக பிரிவு குறித்த சொற்களைத்தான் கண்டடைகிறான். வலிகளிலிருந்து வெளியேற விரும்புகிறவர்கள் வலிகுறித்த சொற்களுடன் உரையாடித் தன்னை மீட்டெடுக்க விரும்புகிறார்கள். ஒரு சொல் பிரிவின் பிறிதொரு சொல்லை நீக்கிவிடும் எனும் மயக்கம் தரும்போது அதைத் தேர்வது வழக்கம்தானே?

பலமுறை பிரிவின் உளவியல் பிரித்து அடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. மீண்டும் மீண்டும் இச்சையும் ஆங்காரமும் இணையும் புள்ளியில்தான் பிரிவாற்றாமைகள் நிகழ்கின்றன என சொல்லியிருக்கிறார்கள். ஆணவம் அடிபடும் காலத்திலிருந்துதான் புனிதமான அன்பு என்ற கற்பிதம் பிறந்து வருகிறது. தன்னை மிக உயரத்தில் வைத்த இடத்திலிருந்து யாரோ ஒருவர் எளிதாக தள்ளிவிட்டுச் செல்வதை அகம் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை என்கிறார்கள். நமக்கான சிறந்த பழிவாங்கும் முறை பிறர் ஆணவத்தை உடைப்பதாகத்தானே இருக்கிறது?

 

வீழ்தலுக்குப் பிறகு நம்மை மீட்டெடுக்க வேண்டியிருக்கிறது. கழுவித்துடைத்து புதுப்பித்து நம்மை நமக்கே அறிமுகம் செய்துகொள்ளவேண்டியிருக்கிறது. பிறருக்கு நான் இன்று முதல் வேறுமுகம் பூண்டிருக்கிறேன் எனக்காட்டவேண்டியிருக்கிறது. ஆனாலும் ஆழத்தில் ஒரு பெருமீனைப்போல நீந்திக்கொண்டிருக்கிறது வலிகள். அவற்றின் மீது அலைகளை உருவாக்குவதன் மூலம் அம்மீனின் இருப்பை மறைக்கவேண்டியிருக்கிறது. வெளியேறுவதைவிட வெளியேறிவிட்டதை அறிவிப்பது அவசியமாக இருக்கிறது. பிறருக்கான கதவுகளைத் திறப்பதற்காக அன்றி, நமது வெளியேற்றத்தை அறிவிப்பதற்காகத்தானே நம் கதவுகள் விரிய திறந்திருக்கின்றன நெடுங்காலத்திற்கு?